Dziwny - Jerzy Stokłosa

Uprawia małe formy prozatorskie: opowiadanie, lapidarny zapis pamiętnikarskich (przybierający często miniaturową formę kart dziennika). Jego realizm wychwytuje uroki i dziwności codziennego życia. Jest zwięzły, obrazowy. Tchnie wspomnieniowym sentymentem, filozoficzną zadumą, to znów humorem,